|
دانشگاه کودکان
نوشته ی
پروانه عروج نیا
در 18
ماه می 2002 روزنامه ی محلی توبینگن، شهر کوچک و دانشگاهی مهم در جنوب
آلمان، آغاز به کار اولین دانشگاه کودکان Kinder-Uni(برای بچه های 8 تا 12
سال) را اعلام کرد. مبتکران این طرح دو روزنامه نگار آلمانی آقای Ulrich
Janssen و خانم Ulla Steuernagel بودند. آنها به کمک مدیر بخش مطبوعاتی
دانشگاه توبینگن به این طرح جامه ی عمل پوشیدند؛ دو ماه بعد "دانشگاه
کودکان" در یکی از سالنهای دانشگاه توبینگن اولین جلسه ی خود را با حضور
400 دانش آموز برگزار کرد. اولین استادی که در آنجا برای کودکان به زبان
ساده سخنرانی کرد، استاد ی در حوزه ی زمین شناس به نام Gregor Markl بود؛
این جلسه را نمایندگان رسانه های گروهی شهر گزارش کردند. جلسه ی بعدی
دانشگاه کودکان به حضور 900 کودک تشکیل شد؛ این بار جلسه را رسانه هی گروهی
آن ایالت و برخی ایالتهای نزدیک گزارش کردند. سال بعد نیز دانشگاه کودکان
در توبینگن به کار خود ادامه داد. از سال 2004 به بعد حدود 70 دانشگاه
مختلف در سراسر آلمان و نیز خارج از آلمان (از جمله دانشگاه منچستر
انگلستان) به پیروی از دانشگاه توبینگن، دانشگاه کودکان را تاسیس کردند.
از دانشگاه کودکان نه تنها برخی از موسسه ها وو نهادهای خصوصی و دولتی
مانند بانکها حمایت مالی میکنند، بلکه برخی فروشگاههای مواد غذایی، شیرینی
فروشی ها، کتاب¬فروشیها در این حمایت سهیم می شوند. هر سال تعداد شرکت
کنندگان در این کلاسها رو به فزونی می رود. تاکنون سه کتاب هم از درسهای
دانشگاه کودکان با همین عنوان به چاپ رسیده و تاکنون به 15 زبان ترجمه شده
است. در سال 2005 اتحادیه ی اروپا به "کتاب دانشگاه کودکان توبینگن" 2002)
جایزه ی فرهنگی دکارت را اهدا کرد؛ این اتحادیه علت اهدای این جایزه را
تلاش مبتکران این دانشگاه درعلاقه مندومشتاق کردن کودکان به مسائل فکری و
فلسفی و علمی وبیان مباحث بسیار مشکل و پر زحمت با زبانی ساده و گیرا برای
کودکان دانسته است .
شرکت دراین کلاسها برای همه کودکان آزاد و مجانی است. هر جلسه تقریبا شصت
دقیقه است وهفته ای یکبار وبه مدت چهارماه برگزارمی شود.دراین جلسات
پدرومادرها اجازه ندارند شرکت کنند . آنها می توانند درکافه تریای دانشگاه
به صرف قهوه وشیرینی وگفتگوبایکدیگر مشغول باشند.
استادانی که دراین جلسات تدریس می کنند همگی ازاستادان برجسته دررشته خود
هستند.انها جلسه را باطرح سوالی جذاب اغازمی کنند وطی سوال وجوابهایی که
بابچه هادارند بحث رابه پیش می برند.
ازطریق اینترنت نیزدرباره ی برنامه های این دانشگاه درشهرها ی مختلف
وموضوعات درسی به خوبی اطلاع رسانی ونیزثبت نام می شود.
برخی ازعناوین این جلسات که درسه کتاب یادشده چاپ شده اند اینهاهستند: آیا
والدین همیشه حق دارند؟ هرکس برای
 خودش
و
البته همه برای هم؛ جادوی اعداد؛ چرا ستارگان ازآسمان می افتند؟ چرااجازه
تلقیح مصنوعی داده نمی شود؟چراما میشنویم؟
چگونه گیاهان رشد
میکنند؟
چرا
بزرگترها ازکوچکترها اجازه ی بیشتری دارند؟ چرا فقیروغنی وجوددارد؟چرامابه
شوخی هامی خندیم؟
چرامردم می میرند؟ چرا دایناسورها ازبین رفتند؟ چرارعدوبرق وجود دارد؟چگونه
خفاشها باگوشهایشان می توانند ببینند ؟ چراما تاریخ می خوانیم؟
استفاده از
مطالب با ذکر منبع بلامانع است .
|
